Dernekler, Avrupa Komisyonu’nun yeşil çelik tanımında kademeli ölçek yaklaşımını esas almasına ise sert şekilde karşı çıkıyor. CMA ve BVSE’ye göre yeşil çeliğin tanımı, üretim yöntemine değil, ürünün gerçek ve doğrulanabilir karbon ayak izine dayanmalı.
Yapılan ortak açıklamada, “Belirleyici unsur, çelik ürününün hangi üretim yoluyla üretildiği ya da tesislerin dönüşüm sürecinin ne kadar karmaşık olduğu değil, ürünün gerçek karbon ayak izi olmalıdır” ifadelerine yer verildi.
Kuruluşlar, mevcut ölçekleme sisteminin hurda kullanım oranına göre emisyon sınırlarını değiştirdiğine dikkat çekerek, bu yöntemin geri dönüşüm oranı yüksek üreticilere daha katı kriterler uygularken, daha düşük hurda kullanan ve daha yüksek emisyonlu üretim yapan tesislere daha esnek eşikler tanıdığını savundu. Bu durumun, gerçekte daha yüksek karbon salımı yapan çelik ürünlerinin “yeşil” sınıflandırma almasına yol açabileceğini belirten dernekler, bunun sistematik bir “greenwashing” (yeşil aklama) riski taşıdığı uyarısında bulundu.
CMA ve BVSE, özellikle kamu alımları ve lider pazarlarda bu tür bir etiketleme sisteminin yanlış yönlendirici olabileceğini belirterek, farklı karbon ayak izlerine sahip ürünlerin aynı çevresel performans kategorisine sokulmasının etiketin güvenilirliğini zayıflatacağını ifade etti.
Dernekler bunun yerine, Avrupa Komisyonu Ortak Araştırma Merkezi tarafından geliştirilen ve Ürün Karbon Ayak İzi (PCF) temelli çevresel performans sınıflandırmasını esas alan yaklaşımın korunmasını ve daha iddialı hale getirilmesini destekliyor. Bu sistemin, mevcut durumu onaylamaktan öte, sanayide gerçek karbonsuzlaşmayı teşvik etmesi gerektiği vurgulanıyor.
Öte yandan CMA ve BVSE, yeşil çelik tartışmasının geri dönüştürülmüş çelik ihracatına yönelik olası kısıtlamalarla ilişkilendirilmemesi gerektiği konusunda da uyarıda bulundu. Dernekler, döngüsel ekonominin güçlendirilmesi için geri dönüşüm zincirlerinin açık ve etkin şekilde işlemesinin kritik önem taşıdığını belirtti.